Bonobo

Flip Noorman

Zingt Shane MacGowan (The Pogues)  

De alfa-mannen trommelen op hun borstkassen. De taal van de oorlog hangt in de lucht. De wet van de jungle heerst: survival of the fittest. Zijn wij als mensen uiteindelijk niets meer dan chimpansees met mitrailleurs en drones, of is er ergens nog hoop? Midden in deze machinerie van de macht zoekt Flip Noorman naar het ondergeschoven zusje van mens en chimpansee: de bonobo. De ‘make-love-not-war- hippie-aap’ waar de vrouwen aan de macht zijn en de conflicten worden opgelost met seks. 

In een nieuw theatraal concert rekent Flip Noorman, bijgestaan door de Noormannen en -vrouw, af met de culturele mythes van het recht van de sterkste en tuigt een wereld op waar de menselijke natuur juist empathisch en vredelievend wordt voorgesteld. Misschien tegen beter weten in. En passant een ode aan de inmiddels overleden Amerikaans-Nederlandse primatoloog: Frans de Waal, natuurlijk Jane Goodall en Flips eigen moeder, de matriarch van een gezin vol mannen na een chronische ziekte van 35 jaar onlangs overleed. Een programma vechtend tegen de bierkaai, op het scherpst van de tijdgeest, een serie liedjes die Noormans plek op de culturele apenrots alleen maar zal verstevigen. Want ja, is het hem uiteindelijk niet alleen daarom te doen? 

Over artiest 

Noormans vorige voorstelling Animal Farm is geselecteerd voor de Cabaret Collectie van Het Nederlands Theaterfestival. Daarnaast was Animal Farm genomineerd voor de Poelifinario Kleinkunst.  

Noorman kwam als jonge tiener al in aanraking met The Pogues en zijn liefde voor deze haast uit de tijd gezongen songs is nooit verdwenen. Volgens Bruce Springsteen zal men ook over 100 jaar de liederen van MacGowan en The Pogues nog steeds zingen. En The Boss spreek je niet tegen. Dus laten we vast beginnen!