Caravaggio

Caravaggio

Historische film, GB 1986 
Regie: Derek Jarman
Met o.a.: Nigel Terry, Sean Bean, Tilda Swinton, Robbie Coltrane, Garry Cooper en Nigel Davenport.

Regisseur Derek Jarman werkte maar liefst zeven jaar aan dit visuele eerbetoon van de beroemde Italiaanse Renaissance-schilder Caravaggio (1571 - 1610). Hij koos niet voor een historisch feitelijk verslag, maar voor een gestileerde, bijna theatrale koortsdroom die de kijker meeneemt naar de essentie van creativiteit en destructie.
Het leverde hem een Zilveren Beer op tijdens het Filmfestival van Berlijn.

Fatale driehoeksverhouding
Het verhaal beschrijft de laatste uren van de stervende schilder, die terugblikt op zijn leven vol geweld, religieuze extase en verboden verlangens. Caravaggio's korte leven was een aaneenschakeling van schandalen: hij was een heethoofd met neiging tot zelfdestructie. Centraal staat de broeierige en destructieve driehoeksverhouding tussen de schilder, zijn model Ranuccio (Sean Bean) en diens geliefde Lena (een debuterende Tilda Swinton). Rode draad is ook de strijd van de onbegrepen kunstenaar tegen de autoriteiten. Dat deze strijd van alle tijden is, benadrukt Jarman door doelbewust moderne objecten in het zeventiende-eeuwse decor te plaatsen.

De kunst van licht en schaduw
Caravaggio gebruikte gewone mensen van de straat als modellen om bijbelse en mythische verhalen te schilderen, waarmee hij radicaal afweek van het gangbare idealisme. Meesterlijk lichtte hij de figuren in zijn composities uit door een extreem contrast tussen licht en donker aan te brengen, het chiaroscuro.
Regisseur Jarman vertaalt de schilderstijl van de barokmeester letterlijk naar het witte doek, door te werken met en prachtig filmisch licht-donkercontrast. De film voelt hierdoor als een reeks adembenemende tableaus, waarin de grens tussen het canvas en de werkelijkheid vervaagt.